Loes

Loes

Het Menu was al samengesteld…

Hoorn, 24 December 2010
Bij een brand op de Italiaanse Zeedijk in Hoorn is vanochtend een woning van binnen verwoest.
De brandweer kreeg vanochtend rond vijf uur de melding binnen van de woningbrand.
De bewoonster was al naar buiten gevlucht. Omwonenden moesten worden geëvacueerd en zijn tijdelijk in een andere woning opgevangen. Niemand raakte gewond.

De brandweer had het vuur snel onder controle. Hoe de brand is ontstaan is nog niet bekend.

 

”  Mijn brand en het wonder dat ik nog leef, en mijn lieve dieren natuurlijk”
Veilige haven
Ik heb eigenlijk nooit iets gehad met kerst maar dit jaar was ik voor het eerst helemaal in de stemming. Het huis had ik gezellig gemaakt en versierd want ik zou voor mijn ouders koken op 1e kerstdag.   Het menu had ik al samengesteld en op 23 december alvast inkopen gedaan.  Een ouderwets lekker diner zou het worden.
Suddervlees uit de römertopf, stoofpeertjes, zelfgemaakte appelmoes, salade van gegrilde groenten en nog veel meer lekkers.   Ik was helemaal in mijn nopjes met mijn kerstboompje, verlichting en mooie kaarsen. Het zag er zo gezellig uit!

Die dag heb ik nog met diverse vrienden telefonisch contact gehad en met ze bijgepraat zo vlak voor de feestdagen.  Kerstpakket opgehaald en helemaal blij met de leuke spulletjes.     Ik had in de avond afgesproken met een vriendin om gezellig te kletsen en te borrelen. De honden waren mee en na een leuke avond kwam ik weer veilig thuis en ben vrij snel, enigszins tipsy, naar bed gegaan.

Slaapdronken ben ik later mijn bed uitgegaan en beneden gaan liggen. BRAND LOES g
Ik kan mij dit niet meer bewust herinneren, dit is in mijn slaap gebeurd,  maar het is mijn redding geweest. Ik ben dus naar beneden gegaan en  op de bank gaan slapen. Later op de bank rond 5 uur in de ochtend werd ik pas echt wakker vanwege het lawaai en toen ik naar boven keek zag ik het hele  plafond in de brand staan.

O

Vlammen schoten alle kanten op en het geluid van een open haard maar dan tig keer harder.

Mijn mobiel had ik gelukkig direct bij de hand en ik heb gelijk de brandweer gebeld. Het kwam niet in mij op om de honden naar buiten te brengen en ook niet  om mijzelf in veiligheid te helpen.  En mijn rode kater Harry die altijd  bij mij kwam liggen in bed, waar was hij?
Wel was ik zo bij de tijd om keihard in mijn tuin te gaan schreeuwen zodat mijn buren wakker zouden worden en naar buiten zouden gaan. Het hele huis stond echt in lichterlaaie.

Je weet echt niet hoe je zult reageren in zo’n situatie. Ik dacht dat ik gewoon moest wachten op de brandweer om de deur open te doen terwijl ik in een brandend huis stond. Mijn honden lagen gewoon op de bank, tenminste dat denk ik achteraf.
Ik zag laatst zo’n testje liggen van de brandweer: hoe reageer jij op brand? Er waren diverse opties die je kon aanvinken maar de optie debiel of apathisch…die waren er niet. Je bent gewoon verlamd, een zombie.
Achteraf heb ik gehoord dat een achterbuurman van mij die bij de brandweer werkt al eerder had gebeld. Hij moest naar het toilet en rook  een brandlucht.O

Ik heb 2 brandwonden op mijn arm en ik denk dat mijn bed al in de brand moet hebben gestaan en door die brandplekken ben getriggerd om naar beneden te gaan. Wat een wonder dat ik nog leef! Pas na 4 weken durfde ik weer boven te gaan kijken in mijn huis. Zwarter dan zwart en vanuit mijn slaapkamer kijk je zo naar de sterrenhemel omdat het halve dak is weggebrand.

Als ik mijn bed niet uit was gegaan zou het een snelle crematie zijn geweest. Te bizar allemaal.

Volgens dOe schade-expert was de oorzaak een verlengsnoer onder mijn bed voor een wekker. De schoonmaak- en sloopploeg wisten echter zeker dat de brand tussen mijn plafond is ontstaan door oude electra.
Ik ben echter allang al blij dat er geen schuldvraag is en dat ik goed verzekerd was.

Ik belde nogmaals met de brandweer: jullie moeten ECHT komen! Het is echt heel erg!!!!   Voor ik het wist stond er een brandweerman voor mij: Wat doe je hier nog!!???  Je huis uit, die honden moeten eruit!!!!!

Kiki, mijn zwaan-kleef-aan-hond, die blijft wel bij mij.   Pimmetje eigenwpIMMETJE-ijsje rende het huis echter weer in. Ik moest de ambulance in maar ik wou niet omdat ik Pimmetje niet meer zag. Ik weet niet wie Pimmetje heeft gered maar hij is in veiligheid gebracht bij mijn buren. DANK, DANK!!!!!     En mijn lieve kater Harry, waar was hij?? Ik was zo bang dat ik hem per ongeluk had opgesloten in mijn slaapkamer. Hij lag altijd zo graag tegen mij aan te knorren en te snorren, met wederzijds genoegen.  Op 2e kerstdag ging ik hem weer zoeken. Ik was de straat nog niet in of hij kwam al op mij afgerend. Het was net als in een film in slowmotion en wat was ik, wat waren wij blij! Die arme schat, ik vraag mij dan wel af: wat gaat er dan in zo’n poezenbolletje om??

OWat er daarna allemaal op je afkomt is gewoon teveelen daarom gaat je lijf in een soort van automatische piloot stand.  De eerst maand heb ik heel weinig emotie gevoeld en was er vrij nuchter onder. Je moet wel, je hele basis is weg. Je veilige thuishaven. Het huis waar ik mij zo prettig en gelukkig voelde. Er was veel begrip en liefde. Ik ben nog nooit zo veel geknuffeld in mijn leven. Ik wil ook mijn buren bedanken.

Ze waren zo lief voor mij! Ik krijg er nog tranen van in in mijn ogen. Toch stuit je ook op een hoop krukken vol onbegrip die het drama nog zwaarder maken.    Zo had ik een mevrouw aan de telefoon van mijn verhuurder Intermaris die tegen mij tekeer ging dat ik dankbaar moest zijn!  Ik moest dankbaar zijn voor de vervangende woonruimte die zij voor mij hadden geregeld want ze hadden zo hard gewerkt voor mij op die vrijdagmiddag voor de kerst (is toch gewoon je werk???). 

Ik vond het direct een vreselijke plek om te zijn en later bleek ook nog dat daar gerenoveerd werd en dat ik daar maanden in de herrie zou moeten zitten.  Ik ben dankbaar dat ik nog leef!   Schandalig hoe die vrouw reageerde: zat ik daar een paar uur na de brand in mijn pyjama nog stinkend van de rook.

Een medewerker van het UWV wist direct te melden: “ach, het is maar een huis, het zijn maar spullen, alles is vervangbaar en ik was er toch nog!?”   Een Arbo arts wist na 5 minuten al te melden TOTAAL geen begrip voor mijn situatie  te hebben en ik moest maar weer direct aan het werk. Dit soort mensen met het inlevingsvermogen van een ui maken het nog zwaarder.

Wat ik ook nog steeds niet begrijp is dat stichting Salvage geen noodopvang voor mij heeft geregeld.   Er werd maar op mij ingepraat dat ik vervangende woonruimte moest regelen die nacht van de brand. Ik stond op straat en was afhankelijk van familie en vrienden voor onderdak en dat terwijl het 24 december was!  Gelukkig kon ik wel terecht bij vrienden maar je hebt toch echt een eigen plek nodig na zo’n ramp.

Bedankt iedereen waar ik een nachtje kon blijven slapen! 

Het voordeel van een brand vlak voor de kerst; je kunt zo aanschuiven bij iedereen aan tafel.

Ik ben  de man van de milieudienst Hoorn zeer dankbaar die ik stomtoevallig tegenkwam vlak na de brand.  Ik weet nu niet hoe ik in contact met u kan komen. Maar de wederopbouw van mijn huis gaat een stuk sneller omdat u alle vergunningen zo snel heeft geregeld. Dank engel!

En dhr. Boers van Intermaris. Super wat deze man voor mij heeft gedaan. De wederopbouw van mijn huis gaat ontzettend snel.Schip

Wietstke en Bert. Ik wil jullie zo ontzettend bedanken dat ik de eerste weken na de brand bij jullie op het schip de Auwe Neel mocht wonen.     Het was zo fijn voor mij dat ik nog even dichtbij in mijn buurtje kon zijn. Ik wou niet weg, wou dichtbij mijn lieve huisje zijn.  En zo lief, de kleding van je moeder en het potje jam. Zo simpel maar het deed mij zo goed.

Nu, anderhalf maand later begin ik langzaam aan weer wat emotie te voelen. De tranen zijn af en toe niet te stoppen vooral na het lezen van de verhalen van lotgenoten.   Het is niet simpel maar het komt goed………………………denk ik.

Ik wil alle Hulpdiensten bedanken voor hun inzet die nacht !

Update 13 maart 2011:
Chalet-De opbouw van mijn huis ging supersnel….Ging! Het bedrijf Heddes was aan het werk en is half februari failliet verklaard. Er gebeurt nu al een maand niks meer en niemand kan mij vertellen hoe het nu verder gaat.   Afwachten dus en maar weer en het beste hopen……………. Ik woon nu al anderhalve maand in een chalet op camping het Venhop aan de rand van Hoorn. Het is een knus huisje en het is prima vertoeven hier voor mezelf en de dieren.

Toch ben ik dankbaar.  Het is een wonder dat ik er nog ben en dat ik straks opnieuw kan beginnen.

De vraag is alleen nog even……..wanneer??